Taipei, Taiwan 20-26 februari 2026
Taiwan stond al een poosje op onze bucketlist. Nu deed zich eindelijk de mogelijkheid voor om te gaan.
Marieke had mooie kledingsetjes gemaakt voor kinderen en Chinese bijbelboekjes en stroopwafels gekocht. Vol enthousiasme speurden we naar goede doelen op internet en via ons netwerk. We schreven enkele projecten aan. Eerst was het hoopvol, maar uiteindelijk hadden we toch geen concreet goed doel om te bezoeken en steunen toen we vertrokken. In vertrouwen namen we alle gekochte spulletjes mee, nog niet wetende waar het terecht zou komen.
Toen we zaterdagavond aankwamen op het treinstation vlak bij ons hotel, zagen we dat er honderden daklozen mensen rondom het trein station hun bed aan het spreiden waren. Daar lagen ze in een slaapzak op een kartonnetje, Naast hun een koffer of 2 met hun eigendommen. Er werd niet gebedeld, er was geen drugs of alcohol in het spel. Ze zagen er verzorgd en vriendelijk uit.
Op zondag besloten we naar de Internationale Kerk in Taipei te gaan. Daar spraken we met Esmé, die verantwoordelijk was voor de outreach aktiviteiten van haar kerk. Zij kon de kinderkleding geven aan mensen van een Project dat ze in de Filipijnen hadden. En ze bracht ons ook in contact met SALT Collectiv. Een organisatie in Taipei die iedere zaterdag en 1x in de maand op woensdagavond maaltijden verzorgt en uitdeelt voor de daklozen op het centraal station. We kwamen erachter dat de Taiwainezen soms op straat komen te staan door een ruzie of echtscheiding binnen de familie. Voorzieningen in Taiwan worden niet aan de individu gegeven, maar aan de familie. Als je buiten de familie komt te staan kun je ook geen gebruik meer maken van de sociale voorzieningen en zo komen mensen vaak van het een in het ander terecht en uiteindelijk op straat.
Ons doel werd een ‘You Have Been Seen’ projectje. We maakten kleine pakketjes met stroopwafels, een bijbelboekje, een kaartje met bemoedigende woorden en wat geld om een paar maaltijden van te kunnen kopen. Iedere keer als we naar het treinstation gingen om ergens naar toe te gaan, deelden we wat pakketjes uit. Even een klein momentje met een vriendelijk woord, oogcontact en een glimlach. Onze pakketjes werden dankbaar en nieuwsgierig in ontvangst genomen.
Wat waren we blij toen we hoorden dat de woensdagavond dat wij er waren precies de avond was dat er maaltijden uitgedeeld gingen worden. En dat we van harte welkom waren om mee te helpen met uitdelen. Het was een bijzondere ervaring. Er stonden 200 goed gevulde bentos= maaltijden klaar en in kleine groepjes gingen we langs de mensen om ze uit te delen. Met een klein Chinees openingszinnetje gaven we de maaltijden en soms lukte het zelfs om een klein gesprekje aan te knopen.
Sommigen van hen hadden we gedurende week al eerder ontmoet bij het uitdelen van onze eigen pakketjes. Wij herkenden hen en zij herkenden ons. Voor ons was het eenmalig, maar de vaste vrijwilligers van SALT Collectiv, leren deze mensen beter kennen en proberen hen te helpen met de problemen waar ze mee kampen.
Dankbaar met deze ervaring stapten we een paar uur later weer in het vliegtuig op weg naar huis. SALT Colleciv hebben we een mooie gift kunnen geven zodat ze nog eens 200 maaltijden kunnen uitdelen.